Nauczycielki:

mgr Małgorzata Gułaś; kontakt: mgulas@p13.lublin.eu

mgr Agnieszka Zborowska; kontakt: azborowska@p13.lublin.eu

TEMAT TYGODNIA: MOJA MIEJSCOWOŚĆ

Poniedziałek( 12.04.2921r.)

TEMAT DNIA: Polska mój dom ojczysty. Wprowadzenie litery „P, p” drukowanej i pisanej na podstawie wyrazu „Polska”.

  1. Album o Lublinie: karta pracy

Oglądanie, ilustracji przedstawiających miasto Lublin. Cel: budzenie zainteresowania dorobkiem kulturalnym własnego miasta, zachęcenie do wypowiadania się na temat albumu.

  1. Zabawy ruchowe:

„Zmień kierunek marszu” – zabawa orientacyjno – porządkowa. Marsz po obwodzie koła przy dowolnej muzyce, na przerwę w muzyce zmiana kierunku marszu.

„Jadą pojazdy” – zabawa ruchowa z elementem biegu. Dzieci biegają  przy muzyce w różne kierunki, na przerwę w muzyce naśladują odgłosy pojazdów, samochodu, karetki pogotowia, motoru, traktora, policji.

„Jedziemy rowerem” – ćwiczenia mięśni nóg. Dzieci leżą na plecach i naśladują jazdę rowerem, powolne – jazda pod górę, szybka – z górki, umiarkowana – po równej drodze.

  1. Recytacja wiersza „Mój dom” Doroty Kossakowskiej.

Każdy człowiek ma swój dom.

Może być mały lub duży.

Takie miejsce, do którego,

chętnie wracamy z podróży.

W moim domu jest wesoło,

wszyscy sobie pomagamy.

Gdy jest problem to idziemy,

do taty, babci lub mamy.

I jak być dobrym człowiekiem

każdego dnia się uczymy.

A gdy będziemy dorośli,

wiele dobrego zrobimy.

Ja kocham mój dom rodzinny

i kocham ojczyznę moją.

W Polsce chce mieszkać,

pracować I oddać jej przyszłość swoją.

 

„Co to jest Polska? – rozmowa z dziećmi w oparciu o wiersz i kartę pracy: Polskie Symbole Narodowe.

Karta pracy: Polskie Symbole Narodowe.

  1. Analiza i synteza słuchowa słowa – wyrazu podstawowego „Polska”:
  • wypowiadanie całego słowa – wyrazu,
  • wybrzmiewanie kolejnych sylab połączone z klaskaniem – liczenie sylab,
  • podział słowa na głoski połączone z klaskaniem – liczenie głosek,
  • określenie położenia głoski „p” w słowie-wyrazie „Polska”,
  • podawanie przykładowych słów z głoską „p” w nagłosie,
  • wyszukiwanie głoski „p” w swoim imieniu i nazwisku
  1. Zabawa ruchowa „Ja i Ty tworzymy literkę P”. Dzieci poruszają się rytmicznie przy dźwiękach muzyki. (Na przerwę w muzyce witają się z rodzicem przybijając „piątkę” i przyjmują postawę na baczność. Następnie mówią słowa „Ja i Ty tworzymy literkę P”. Po wykonaniu zadania zabawa trwa dalej.
  2. Analiza i synteza wzrokowa słowa – wyrazu podstawowego „Polska”
  • podział słowa – wyrazu „Polska” na sylaby
  • podział słowa – wyrazu „Polska” na głoski i ułożenie 6 białych kartoników przez dzieci,
  • podział słowa – wyrazu „Polska” na spółgłoski i samogłoski (ułożenie przez dzieci 2 czerwonych i 4 niebieskich kartoników),
  • zastąpienie kartoników nowo poznaną literą,
  • wskazanie miejsca nowej litery (na początku wyrazu).
  1. Ćwiczenia w czytaniu – praca z książką „Trefliki w przedszkolu – sześciolatek” cz. 4, s. 68.
  • wyszukiwanie na ilustracji elementów, których nazwy rozpoczynają się głoską „p” i otoczenie ich niebieską pętlą, • podkreślenie niebieskim kolorem nowo poznanej litery drukowanej w wyrazach (wyjaśnienie niezrozumiałych słów i ich pisowni-mała, wielka litera).
  1. Demonstracja nowo poznanej litery małej i wielkiej „p, P” pisanej: https://www.youtube.com/watch?v=GxdBZot_xAo
  • ćwiczenia w pisaniu bezśladowym w powietrzu, na tacy z kaszą; • układanie liter np. z grochu, papierowych kółek, guzików itp.
  1. Zajęcia ruchowe: Ćwiczenia ogólnokształcące z użyciem przyboru : szarfy. Jeśli nie mamy szarfy, do zabawy możemy wykorzystać komin, szalik, itp.

Dzieci dobierają się w pary z rodzicem i pobierają jedną szarfę.

  1. Ćwiczący siedzą naprzeciwko siebie w odległości około pół metra, szarfa ułożona w kółeczko leży między ćwiczącymi, nogi ugięte, a palce stóp trzymają brzeg szarfy. Ruch: przesuwamy szarfę jedna osoba do siebie, w tym samym czasie druga osoba od siebie, po kilku sekundach zmiana. 2. Pozycja wyjściowa jak wyżej. Ruch: przeciągamy stopami szarfę na swoją stronę. 3. Pozycja wyjściowa jak wyżej. Ruch: palcami stóp przesuwamy szarfę w prawą stronę tak, żeby zatoczyła koło, a potem zmiana kierunku. 4. Rozkrok plecami do siebie w odległości około pół metra. Jedna z osób ćwiczących trzyma szarfę za końce, obie osoby ćwiczące ramiona na szerokość barków wyciągnięte w przód. Ruch: obaj ćwiczący wykonują skłon tułowia w przód, następnie wyprost tułowia z jednoczesnym wznosem ramion w górę i przekazaniem szarfy nad głową do osoby współćwiczącej, ćwiczenie powtarzamy kilkakrotnie. Ważne, żeby przy przekazywaniu szarfy nad głową nie odchylać głowy do tyłu głowa zostaje między ramionami. 5. Pozycja wyjściowa jak wyżej. Ruch: obaj ćwiczący wykonują skręt T w swoją prawa stronę, osoba przekazuje szarfę osobie współćwiczącej, następnie skręt w swoją lewa stronę i znowu osoba z szarfą przekazuje szarfę osobie współćwiczącej. Ćwiczenie powtarzamy kilkakrotnie. Szarfa podczas ćwiczenia jest cały czas napięta. 6. Obaj ćwiczący w leżeniu przodem twarzą do siebie na odległość wyprostowanych ramion, jedna z osób ćwiczących trzyma szarfę. Ruch: Osoba z szarfą ugina ramiona i przenosi napiętą szarfę za głowę na łopatki, następnie prostuje ramiona i przekazuje szarfę osobie współćwiczącej, która w ten sam sposób wykonuje ćwiczenie. Powtarzamy kilkakrotnie.

Ćwiczenia oddechowe. Jeden ćwiczący w siadzie skrzyżnym, drugi ćwiczący stoi obok i trzyma w ręku szarfę. Koniec szarfy znajduje się na wysokości twarzy osoby będącej w siadzie skrzyżnym. Zadaniem osoby siedzącej jest tak dmuchnąć w szarfę, żeby ta się poruszyła. Zmiana w parach.

  1. „Piszemy z Treflinką” – ćwiczenie z książki „Trefliki w przedszkolu – sześciolatek” cz. 4, s. 69. Cel: kształcenie umiejętności pisania nowo poznanej litery „P, p” po śladzie, zwrócenie uwagi na prawidłowy kierunek kreślenia liter, ćwiczenie słuchu fonematycznego. Dzieci piszą literę „P, p” palcem po śladzie tak jak wskazuje Treflinka. Następnie to samo wykonują za pomocą kredki zwracając uwagę na prawidłowy kierunek kreślenia. Kolorują rysunki w nazwach których występuje głoska „p”. Na zakończenie piszą litery oraz wyraz Polska w liniaturze po śladzie i samodzielnie.

Wtorek ( 13.04.2021r.)

TEMAT DNIA: ZWIEDZAMY NASZE MIASTO

  1. Zabawa ruchowa na dzień dobry: https://www.youtube.com/watch?v=FSpO0R3qlqs
  2. Pięć ciekawostek o Lublinie: https://www.youtube.com/watch?v=FD9SlLbhYXQ
  3. Wycieczka po Lublinie https://www.youtube.com/watch?v=5e0sSPM55HU

 

Oglądanie, filmu przedstawiającego miasto Lublin. Cel: budzenie zainteresowania dorobkiem kulturalnym własnego miasta, zachęcenie do wypowiadania się na temat filmu.

  1. Plastyka: „Domek dla Treflików” – składanka z papieru.

Przebieg:

  • Wstęp – dzieci siedzą w kole i wyklaskują rymowankę: Piękne domki zapraszają, Trefliki w nich wypoczywają.
  • Rozmowa na temat opowiadania: ,,Trefliki wyjeżdżają na weekend”. Pomimo, iż do lata pozostało jeszcze trochę czasu, słońce coraz częściej gościło na niebie, a cieplejsze powietrze zachęcało do zabaw na podwórku. Tata Treflik ogłosił: – Wyjeżdżamy na weekend do ośrodka wczasowego nad dużym i pięknym jeziorem. – Hura hura- cieszyły się Treflik i Treflinka. – A gdzie będziemy mieszkać? – zapytała Treflinka. – Mamy zarezerwowany domek z nr 7, bardzo blisko jeziora. W ośrodku domki wyglądają bardzo podobnie, dlatego należy patrzeć na nr domku, żeby się nie pomylić – odpowiedziała mamusia. – Ja spakuję wędkę i będę łowić z tatusiem ryby – wykrzykiwał podekscytowany Treflik. – A ja policzę wszystkie domki w ośrodku – powiedziała Treflinka i poszła się spakować.
  • Rozmowa na temat opowiadania: – Co ogłosił tata Treflik? – Gdzie Trefliki miały mieszkać? – Co zamierzał robić Treflik? – Jakie zajęcie wymyśliła sobie Treflinka?
  • Wykonanie domku techniką orgiami: https://www.youtube.com/watch?v=PIngE1i6w1M
  1. Ulicami Lublina –zabawa ruchowa przy piosence: https://www.youtube.com/watch?v=hlRRowoovIc

Środa (14.04.2021r.)

TEMAT DNIA: FIGURY GEOMETRYCZNE

1.  „Gdy się cieszysz, to wesoło w dłonie klaszcz” https://www.youtube.com/watch?v=O_2y-gRc53I

– zabawa rytmiczna.

  1. „Domek malutki i różnokształtne ludki” – zabawa dydaktyczna o charakterze matematycznym.
  • „Jakie figury rysuję?” – słuchanie wiersza o figurach (brak informacji o autorze). Rodzic recytuje wiersz i ilustruje go na szarym papierze – rysuje figury geometryczne występujące w wierszu.

Trzy kreski, trzy kąty, rysuję trójkąty.

Już każdy dzieciaczek trójkątny ma szlaczek.

Kwadraciki bardzo lubię, w tej rodzinie się nie nudzę.

Kwadrat równe boki ma każde dziecko kwadrat zna.

Jest w rodzinie też prostokąt, spójrz na niego, wytęż oko.

Po dwa boki: długie, krótkie, narysuję za minutkę.

Są w rodzinie też kółeczka, okrąglutkie jak piłeczka.

Brak w nich rogów oraz kątów, tym się różnią od trójkątów.

Rozmowa na temat wiersza:

 – Jakie figury geometryczne wystąpiły w wierszu?

– Powiedz, jak wygląda każda z nich?

  • Zabawa ruchowa przy muzyce: dzieci tańczą do muzyki z kawałkiem włóczki na komendę : figura: wykonują dowolny kształt figury geometrycznej ( za każdym razem inną ) https://www.youtube.com/watch?v=jPIE9RWLHQo
  • Dzieci wyszukują w domu różnych kształtów figur geometrycznych ( kapsle, zakrętki od słoików, zeszyty, kartki, itp. ) Chętne dzieci mogą z pomocą rodzica narysować i wyciąć figury geometryczne.
  • Słuchanie opowiadania pt. „Bajeczka o kształtach” (brak informacji o autorze). W mojej bajeczce jest domek malutki. Mieszkają w tym domku różnokształtne ludki. Jeden jest okrągły, drugi kwadratowy. Małe trójkąciki wkładają na głowy. Domek ich malutki z kwadratów ma ściany. Daszek ma trójkątny, pięknie malowany. Drzwiczki prostokątne prowadzą do środka. W środku oba ludki każdy może spotkać. A czasem, gdy pada i brzydko na dworze. Gdy nie chcą wyjść z domu o jesiennej porze, w oknach w kształcie kółek dwa ludki siadają i przez te okienka na dzieci zerkają.

Rozmowa na temat opowiadania: – Jakie ludki mieszkają w domku? – Z jakich figur geometrycznych zbudowany jest domek? – Co robią ludki gdy pada deszcz i brzydka pogoda na dworze?

  • Układanie domów i mieszkających w nich ludków z figur geometrycznych.

Czwartek  ( 15.04.2021r.)

TEMAT DNIA: HERB MOJEGO MIASTA

  1. „Herb miejscowości w której mieszkam” – rysowanie kredkami.

Swobodne wypowiedzi dzieci na temat miejscowości, w której mieszkają. Oglądanie albumu o Lublinie – nazywanie rozpoznawanych obiektów. Rozmowa na temat prezentowanych fotografii, ustalenie co znamy, a czego nie znamy w naszej miejscowości.

  1. Muzeum oczami dziecka – Zamek Lubelski: https://www.youtube.com/watch?v=zSbUhybzXos
  2. Piosenka o lubelskim Żmiju: https://www.youtube.com/watch?v=EZUqkvfgu6A
  3. Zapoznanie z “Legendą o czarciej łapie”: https://www.youtube.com/watch?v=5pEK8Yuu2a8
  4. Informacja o symbolach miasta: Karta pracy- Symbole miasta Lublin
  5. „Herby województw” – ćwiczenie z książki „Trefliki w przedszkolu – sześciolatek” cz. 4, s. 72. Na ilustracji widoczny jest kontur Polski i herby 16 województw. Zadaniem dzieci jest odszukanie swojego województwa, pokolorowania jego terytorium i opisanie wyglądu herbu (dzieci nie rysują w książce herbu swojej miejscowości, tylko na kartce rysunkowej format A4).
  6. Zajęcia ruchowe: https://www.youtube.com/watch?v=n7OIPFcyZRU

Piątek (16.04.2021r.)

TEMAT DNIA: MOJA MIEJSCOWOŚĆ

  1. „Odkoduj napis i rysunek” – ćwiczenie z książki „Trefliki w przedszkolu – sześciolatek” cz. 4, s. 74

Dzieci zamalowują na odpowiedni kolor ramki z cyframi i literami nad nimi. Odczytują, co otrzymali. Kolorują rysunek na dole i sprawdzają, czy napis pasuje do obrazka. „Miasta, wsie i miasteczka” – wypowiedzi dzieci na podstawie planszy nr 38 „Trefliki w przedszkolu – sześciolatek”. Cel: zwrócenie uwagi na różnice i podobieństwa, zachęcenie do wypowiadania się na określony temat.

  1. „Miasto, w którym mieszkam”- wypowiedzi dzieci na podstawie ilustracji oraz wiersza pt. „Moje miasto”.
  • Słuchanie wiersza pt. „Moje miasto” Anny Rynkiewicz.

Jesteśmy dziećmi ciekawymi świata,

lubimy jednak do domu powracać.

I choć mieszkamy w domach i blokach,

to wielka łączy nas wspólnota.

Wszyscy mieszkamy w Białymstoku,

tutaj nam mija rok po roku.

W tym naszym mieście atrakcji jest wiele,

więc je zwiedzamy nie tylko w niedzielę.

A gdy idziemy u boku swych bliskich,

zwiedzamy wraz z nimi nasz Pałac Branickich.

Obok Pałacu jest piękny park, a w nim plac zabaw, siłownia i staw.

Jest także pomnik nasze słynne „Praczki”,

przy którym dziarsko pływają kaczki.

Tak nas prowadzą drogi i dróżki,

że często bywamy na Rynku Kościuszki.

To miejsce w centrum Białegostoku, z Ratuszem,

Kościołem i kawiarniami z boku.

W naszym mieście również teatr mamy,

w nim bajkowe spektakle często oglądamy.

Gdy chcemy pobyć ze zwierzętami,

zmierzamy do zoo dziarskimi krokami.

Białystok zachwyca, a my go kochamy

i bardzo się cieszymy, że tutaj mieszkamy.

  • Rozmowa na temat wiersza: – Jak nazywa się miasto/miejscowość w którym mieszkasz? – Co się w nim znajduje? – Z kim możemy zwiedzać miasto? – Co ci się najbardziej podoba w twoim mieście?
  • Krótki film o Lublinie: https://www.youtube.com/watch?v=5e0sSPM55HU

 – omówienie charakterystycznych budowli, zabytków i miejsc w mieście. Zadaniem dzieci jest opowiedzenie tego, co widzą na filmie.

  1. Zabawa ruchowa KOŁA AUTOBUSU KRĘCĄ SIĘ – wycieczka po Lublinie https://www.youtube.com/watch?v=aGBylo6srnw
  2. „Wieś i miasto” – ćwiczenie z książki „Trefliki w przedszkolu – sześciolatek” cz. 4, s. 71. Dzieci z pomocą nauczyciela czytają zdania i wskazują na zdjęciach te elementy, o których one opowiadają. Następnie kolorują ramki zdjęć, na których jest miejscowość podobna do tej w której oni mieszkają. Opowiadają o niej.
  3. „Co wiem o moim mieście?” – Quiz. Cel: utrwalenie wiadomości dotyczących miasta w którym mieszkamy, znajomości adresu zamieszkania, zwrócenie uwagi na udzielanie odpowiedzi pełnym zdaniem.

– Jak nazywa się miasto w którym mieszkasz?

– Co jest godłem naszego miasta?

– Od czego najprawdopodobniej pochodzi nazwa naszego miasta?

– Jaka rzeka przepływa przez nasze miasto?

– Jakie znasz legendy związane z naszym miastem ?

– Jakie ważne instytucje i urzędy się w nim znajdują?

– Jakie zabytki znajdują się w naszym mieście?

– Jak nazywa się klub sportowy w naszym mieście, w którym gra się w piłkę nożną?

– Jak nazywa się miejsce, w którym możemy zobaczyć pociągi i autobusy?

– Jak nazywa się ulica, na której znajduje się nasze przedszkole?

– Na jakiej ulicy mieszkasz?

– Jak nazywa się prezydent naszego miasta?

 ALBUM O LUBLINIE

 SYMBOLE NARODOWE

 SYMBOLE MIASTA

 

 

 

LEŚNE LUDKI

TEMAT TYGODNIA:  MÓJ DOM  (06.04.- 09.04.2021r.)

DZIEŃ 1.  WTOREK  (06.04.2021r.)

TEMAT DNIA: Mamy różne domy.

*Słuchanie wiersza „Mój dom” Doroty Kossakowskiej.

 Każdy człowiek ma swój dom.

Może być mały lub duży.

 Takie miejsce, do którego,

 chętnie wracamy z podróży.

 W moim domu jest wesoło,

wszyscy sobie pomagamy.

 Gdy jest problem to idziemy,

 do taty, babci lub mamy.

 I jak być dobrym człowiekiem

 każdego dnia się uczymy.

A gdy będziemy dorośli,

 wiele dobrego zrobimy.

 Ja kocham mój dom rodzinny

 i kocham ojczyznę moją.

W Polsce chce mieszkać, pracować

 i oddać jej przyszłość swoją.

Rozmowa na temat wiersza: – Czy każdy z nas ma swój dom? – Czy wszystkie domy są takie same? – Jak jest w naszym domu i czego się tam uczymy? – Co zrobimy jak będziemy dorośli? – Gdzie chcemy mieszkać i pracować? – Czy Polska jest naszym domem?

*Zabawa „W jakim domu mieszkasz?”.

 Domownicy mogą pobawić się wspólnie.  Rodzic recytuje rymowankę i zwraca się do wybranej osoby:

 „Każdy z nas dom swój ma.

 Masz go ty i mam go ja.

 Bardzo proszę powiedz mi

w jakim domu mieszkasz ty?”

 Wskazana osoba  odpowiada na pytanie: w jakim domu mieszka, opisując słowami jego wygląd.

 *„Mój dom” – rysowanie kredkami , ćwiczenia grafomotoryczne („Trefliki w przedszkolu – sześciolatek” cz. 4, s. 67). Dzieci piszą ołówkiem po znakach rozpoczynając od kropek, a następnie kreślą je samodzielnie. Następnie rysują kredką po przerywanych liniach, kolorują rysunek, a na dole strony rysują swój dom. Na zakończenie podają swój adres zamieszkania.

*Ćwiczenia ruchowe  z użyciem woreczka ( można użyć małego pluszaka)

 Ćwiczenia w rozsypce.

  1. Przekładanie woreczka z ręki do ręki, z przodu i z tyłu.
  2. Przekładanie woreczka z ręki do ręki nisko za plecami i wysoko nad głową.
  3. Kładziemy woreczek na głowę i wykonujemy skłon głowy w przód, woreczek spada na ziemię, podnosimy woreczek i powtarzamy tę czynność 5 razy.
  4. Ćwiczenie jak wyżej tylko wykonujemy skłon głowy w tył, później to samo na prawy i lewy bok.
  5. Kładziemy woreczek na głowę i na hasło „hop” wykonujemy przysiad podparty (woreczek nie może spaść z głowy), a następnie wracamy do pozycji wyjściowej. Powtarzamy ćwiczenie kilkakrotnie. 6. Z postawy zasadniczej unosimy raz prawą, raz lewą nogę i za każdym razem przekładamy woreczek pod kolanem.
  6. W siadzie podpartym o nogach ugiętych woreczek leży między stopami. Dzieci chwytają woreczek obiema stopami unoszą go w górę, następnie odkładają na podłogę, ćwiczenie powtarzamy 10 razy.
  7. Ćwiczenie jak wyżej tylko po uniesieniu nóg w górę woreczek puszczamy.
  8. W siadzie podpartym o nogach ugiętych palce stóp oparte na woreczku. Ruch: przesuwamy woreczek stopami jak najdalej do przodu i przysuwamy również palcami stóp jak najbliżej do siebie.
  9. Ćwiczenie jak wyżej tylko raz ćwiczy prawa stopa raz lewa.

AKTYWNE SŁUCHANIE MUZYKI – Zabawa muzyczna z woreczkami https://www.youtube.com/watch?v=cT9KT-q-ZTg

 

*„Odwiedziny Robobota” – ćwiczenie z książki „Trefliki w przedszkolu – sześciolatek” cz. 4, s. 61.

 Cel: utrwalenie znajomości swojego adresu zamieszkania, zwrócenie uwagi na to, iż nie należy go podawać osobom nieznajomym; ćwiczenie spostrzegawczości, orientacji przestrzennej, określanie czynności.

Dzieci pomagają Robobotowi odszukać właściwą drogę do jego kolegi, który mieszka w bloku na najwyższym piętrze. Następnie udzielają odpowiedzi na pytania. Na zakończenie łącza ze sobą odpowiednie klucze i kłódki oraz budowle i klocki, z których je wykonano.

*„Dom jednorodzinny” – ćwiczenie z książki „Trefliki w przedszkolu – sześciolatek” cz. 4, s. 65.

Cel: zapoznanie z pomieszczeniami znajdującymi się w domu, ćwiczenie spostrzegawczości, koncentracji uwagi.

 Dzieci słuchają słów czytanych przez dorosłego i łączą wyrazy z odpowiednimi pomieszczeniami w domu. Następnie znajdują dziesięć różnic między obrazkami.

*Słuchanie opowiadania pt. „Dziwny dom”.

Wracamy ze spaceru. Moja mama i ja. Idziemy sobie, idziemy, rozmawiamy sobie, rozmawiamy i wolnym krokiem zbliżamy się do naszej ulicy. A tam… …Nie ma naszego domu! Zniknął! Na jego miejscu stoi stara, dziwna drewniana chatka. – Mamo, co się stało z naszym… – przerywam i spoglądam na mamę. – Mamo, czy ty to widzisz? – Co mam widzieć, kochanie? Dlaczego masz taką zdziwioną minę? – mama uważnie mi się przygląda. – Czy coś się stało? – Mamo, nasz dom… Jest zupełnie inny… Ktoś go zamienił… – Nie zauważyłam – mówi mama i wkłada do zamka ogromny, metalowy klucz. Gdy go przekręca, żeby otworzyć drzwi, słychać trzaski i chrzęszczenia. Ostrożnie popycham drewniane, ciemne drzwi zrobione z desek i boję się wejść do środka. Nad moją głową wisi wielka pajęczyna, a na niej siedzi ogromny czarny pająk i właśnie zjada resztę swojego śniadania. – Mamo, co to jest? – pytam i chwytam mamę za rękę. Dlaczego mama wcale się nie dziwi? Co to wszystko znaczy? Chyba ktoś zaczarował moją mamę i nasz dom… Ale to nowe mieszkanie wcale mi się nie podoba… Mama odsuwa nogą wielki kamień, leżący tuż przy drzwiach i wchodzi do środka. Bardzo się boję i chce mi się płakać. To nie jest nasz śliczny domek… Ja chcę do siebie do pokoju! Wchodzę za mamą do środka i przyglądam się ciemnym ścianom. Widać na nich pajęczyny i ślady kurzu, a na haku przy suficie wisi gniazdo os, z którego co chwilę wylatują bzyczące owady. Mama podśpiewuje pod nosem dziwną piosenkę, a ja podchodzę do drewnianego stołu z grubym blatem. Widać na nim tłuste plamy i mnóstwo okruchów. Brudne talerze leżą jeden na drugim, a na nich siedzą wielkie, grube muchy i zlizują resztki jedzenia. Fuj! Nagle czuję, że coś dotknęło mojej nogi. Odskakuję od stołu i zaglądam pod stół. – Mamo, tu jest koza! – mówię z trudem, bo łzy cisną mi się do oczu. – Tak, kochanie. Przecież zawsze tu mieszka. A gdzie niby miałaby być? – śmieje się mama, mieszając w ogromnym osmolonym kotle jakąś paskudnie cuchnącą potrawę. – Mamo, co dzisiaj będzie na obiad? – pytam, próbując przejść pomiędzy pustymi butelkami i starymi gazetami, leżącymi na podłodze. – To co zwykle! – odpowiada uśmiechnięta mama, wkłada do kociołka brudną rękę i wyjmuje z niego garść czegoś, co wygląda jak jedzenie znalezione na śmietniku. – Mamo! Mamo! Ja się boję! Dookoła robi się zupełnie ciemno. Widzę sufit i okno. Spoglądam w bok i po chwili dostrzegam jakąś dziwną sylwetkę, podchodzącą do mnie w blasku księżyca. – Mamo! Mamo! – wołam coraz głośniej. – Jestem tu! Nie bój się! – mama próbuje do mnie dojść, ale najpierw musi utorować sobie drogę przez zagraconą podłogę. Przyglądam się temu, co przesuwa na bok… Klocki… Puzzle… Tenisówki… Kurtka… Hulajnoga… Zaraz! To przecież moje normalne rzeczy! Już nie jestem w tym starym, brudnym, drewnianym domu! – Mamo! Śniło mi się, że mieszkamy w okropnej chatce! Tam było pełno śmieci! I pająków! I rzeczy na podłodze! – To był tylko zły sen… Nic się nie martw… A na wszelki wypadek jutro posprzątaj swój pokój. Żebym mogła do ciebie dojść, gdy znowu przyśni ci się coś złego… Mama uśmiecha się do mnie, przytula mnie mocno, przykrywa miękką, pachnącą kołderką i daje mi cudownego mamowego buziaka w czółko.

 Rozmowa na temat opowiadania: – Co zauważył chłopiec wracając z mamą ze spaceru? – Jaki dom śnił się chłopcu? – Co mama robiła w kuchni? – Co wisiało na haku przy suficie? – Jakie zwierzę mieszkało razem z chłopcem i mamą w drewnianym domu? – Co czuł chłopiec widząc to wszystko?  – Kto mieszka w twoim domu? – Dlaczego dom jest ważnym miejscem? – Co trzeba robić, żeby czuć się w domu dobrze? – Czy wszystkie domy są takie same?

*„Domy w których mieszkamy” – ćwiczenie z książki „Trefliki w przedszkolu – sześciolatek” cz. 4, s. 60. Dzieci otaczają pętlą zdjęcie domu, który jest podobny do tego, w którym one mieszkają. Następnie z pomocą dorosłego lub samodzielnie czytają zdania w ramkach i szukają domu do których one pasują. W pustych polach rysują odpowiednie figury geometryczne.

* Plastyka. Temat: „Domy ” – rysowanie kredkami.

 Cele: • doskonalenie umiejętności czytania ze zrozumieniem, • kształcenie umiejętności odzwierciedlenia za pomocą plastycznych środków wyrazu treści przeczytanego zdania, • wdrażanie dzieci do korzystania ze zdobytej wiedzy w trakcie rysowania.

Pomoce:  kartka A4 z bloku rysunkowego, kredki, klej, karteczki z napisanymi zdaniami.

Losowanie zdań – przydział zadań. Dorosły przygotowuje napisane na paskach papieru zdania. Dzieci mogą je wyciągać losowo, można też przydzielić zdanie dziecku.

 Propozycje zdań: To jest dom. To jest biały domek i komin. To dwa domy i kolorowe kwiaty. To ogromny wieżowiec i dom jednorodzinny. To dom bliźniak i dwie anteny satelitarne. To domy szeregowe i blok wielorodzinny. To domek i płotek.

 Zadaniem dziecka jest przeczytanie zdania i narysowanie takiego domu, o jakim ono mówi. Po zakończeniu pracy dziecko przykleja na dole kartki zdanie, które otrzymało na pasku.

 „Jak wygląda dom, który narysowałem?” – wypowiedzi dziecka na podstawie rysunku. Dziecko pokazuje wykonany przez siebie rysunek ,odczytuje zdanie i wypowiada się na temat wykonanego przez siebie rysunku.

 KARTY PRACY „Trefliki w przedszkolu – sześciolatek” cz. 4 – STRONY NA KTÓRYCH DZISIAJ PRACUJEMY: 60, 61,65, 67

 DZIEŃ 2.  ŚRODA  (07.04.2021r.)

TEMAT DNIA: Mierzymy wysokość.

* „Wieżowce” – budownictwo z różnego rodzaju klocków.

 Cel: kształcenie wyobraźni przestrzennej, pomysłowości, zwrócenie uwagi na łączenie kloców w taki sposób, aby budowla była stabilna; porównywanie wysokości.

* „Zabawki na huśtawce” – ćwiczenia oddechowe.

 Cel: poszerzenie pojemności płuc, wzmocnienie mięśni biorących udział w oddychaniu, wyrobienie toru oddechu przeponowego, odróżnienie fazy wdechu i wydechu. Na brzuch leżącego dziecka kładziemy zabawkę. W czasie wdechu zabawka unosi się do góry, przy wydechu opada.

*Muzyka. Temat: „Jaka to melodia?” – zagadki muzyczne.

 Cele: • rozwijanie pamięci muzycznej, • rozwijanie aktywności muzyczno – ruchowej.

Pomoce: nagrania piosenek dowolnie wybrane przez rodzica, chusty lub paski kolorowej bibuły, muzyka klasyczna utwór E. Grieg „Poranek”- https://www.youtube.com/watch?v=ZEpWsu5IuiQ

Przebieg: 1. Zagadki muzyczne „Rozpoznaj piosenki”. Rodzic  włącza fragmenty poznanych piosenek, dziecko próbuje odgadnąć co to za piosenka , można  wspólnie ją zaśpiewać. Dziecko określaja tempo piosenek (szybkie czy wolne). Opowiada treść. 2. Zabawy chustami, improwizacja ruchowa do utworu muzycznego „Poranek„ E. Griega”  dziecko określaja tempo muzyki (wolne) i porusza się wymachując chustami, paskami bibuły  w jej rytmie. 3. Zabawa rytmiczna „Zapamiętaj i powtórz” –  rodzic wyklaskuje proste rytmy,  dziecko powtarza klaszcząc ten sam rytm. 4. Rodzic włącza muzykę relaksacyjną, dziecko rytmicznie maszeruje w rytm muzyki, wysoko unosząc kolana, potem idzie zwykłym marszem poruszając się rytmicznie i maszeruje. Następnie próbuje dołączyć ręce i maszeruje rytmicznie klaszcząc w dłonie.

 *Matematyka Temat: „Wędrówka obłoków” – zabawa matematyczna.

 Cele: • porównywanie położenia przedmiotów w przestrzeni, • posługiwanie się określeniami: wysoko- nisko, wyżej- niżej, • stosowanie liczebników porządkowych, • wyzwalanie wszechstronnej aktywności dzieci.

 Pomoce: sylwety chmurek – biała i niebieska, książka „Trefliki w przedszkolu – sześciolatek” cz. 4, s. 66, przedmioty dostępne w pokoju do porównywania wysokości.

 Słuchanie opowiadania ilustrowanego sylwetami pt. „Wędrówka obłoków”.

Był sobie niebieski obłoczek. Sunął wolno po niebie i rozglądał się dookoła. – Ach jak tu pięknie. Jakie wspaniałe widoki. Mogę sobie patrzeć i patrzeć na ziemię. Widzę wszystko doskonale. Nagle usłyszał czyjś głos: – Witaj, niebieski obłoczku.  Obłoczek rozglądał się wokół, ale nikogo nie widział. – Nie widzę cię. Kim jesteś i skąd mnie wołasz? – Jestem białym obłoczkiem i znajduję się niżej niż ty. – Niżej niż ja? A co to znaczy? – To znaczy, że jestem pod tobą. Niebieski obłoczek spojrzał w dół. – Ach, witaj biały obłoczku! Teraz już cię widzę. A dlaczego jesteś tak nisko? – Bo ja nie lubię być wysoko. Wolę być trochę niżej. – Ależ biały obłoczku, stąd są lepsze widoki. Widać wszystko i wszystkich. Widzę nawet dzieci w przedszkolu. – No coś ty, widzisz nawet dzieci? – Jasne, wejdź wyżej, to zobaczysz, co teraz dzieci robią. Biały obłoczek przesunął się wyżej. Teraz był już obok niebieskiego. – Ach, jak tu wysoko. Ale rzeczywiście wszystko widać.

 Rozmowa na temat opowiadania: – Kto spacerował po niebie? – Z kim rozmawiał niebieski obłoczek? – Który obłoczek był wyżej? – Który obłoczek był niżej? – Co to znaczy być niżej od czegoś? – Dlaczego biały obłoczek wolał być niżej? – Jak niebieski obłoczek zachęcił biały do wejścia wyżej? – Co widziały obłoczki będąc razem wysoko?

Inscenizacja opowiadania  – określanie położenia obłoków względem siebie.  Dziecko ma wycięte z kartonu dwa obłoki: biały i niebieski. Rodzic czyta opowiadanie, a dziecko manipuluje obłokami. Następnie określa wysokość posługując się określeniami wysoko- nisko, wyżej- niżej.

 

*Matematyka . „Porównujemy wysokość domów” – ćwiczenie z książki „Trefliki w przedszkolu – sześciolatek” cz. 4, s. 66.

 Cel: utrwalenie cyfr od 1 do 9, kształcenie umiejętności określania wysokości, posługiwanie się pojęciami: wysoki, wyższy, najwyższy; niski, niższy, najniższy. Dzieci piszą cyfry po śladzie. Określają wysokość kolorowych domów, liczą kratki przy każdym z nich i w puste pola wpisują odpowiednie cyfry. Następnie kolorują dom, który jest podobny do tego w którym mieszkają. Określają jego wysokość. Zamalowują odpowiednią ilość kratek przy każdym domu, liczą je i wpisują odpowiednie cyfry w puste pola. Na zakończenie mogą porównywać domy i określać,  który dom jest wysoki, a który niski.

KARTY PRACY „Trefliki w przedszkolu – sześciolatek” cz. 4 – STRONA NA KTÓREJ DZISIAJ PRACUJEMY:  66

DZIEŃ 3.  CZWARTEK   (08.04.2021r.)

TEMAT DNIA: Dom rodziny Treflików.

* Gimnastyka w domu i w przedszkolu – propozycja ćwiczeń 4 | Sprintem do maratonu https://www.youtube.com/watch?v=OZ54i4ecwWA

 

* Plastyka. Temat: „Dom rodziny Treflików” – wykonanie makiety.

 Cele: • zapoznanie z wyglądem domu Treflików oraz podwórkiem i tym co się na nim znajduje, • kształcenie umiejętności czytania krótkich tekstów ze zrozumieniem, • wdrażanie do współpracy w zespole, • czerpanie przyjemności ze wspólnej pracy.

Pomoce: rymowanka, pisaki, kredki, nożyczki, papier kolorowy, kartony, klej, tzw. „nieużytki”, płyta DVD z filmem RODZINA TREFLIKÓW – sezon 1 – odc. 1 – „Tęcza”, Książka „Trefliki w przedszkolu – sześciolatek” cz. 4.

 Przebieg: „Dom rodziny Treflików” – czytanie tekstu z książki „Trefliki w przedszkolu – sześciolatek” cz. 4, s. 62. Dzieci z pomocą dorosłego czytają tekst o domu Treflików. Następnie odpowiadają na pytania : – Jakim domem jest dom Treflików? – Co to znaczy, że dom jest jednorodzinny? – Z jakich części się składa? – Co jest dookoła domu?  – Co znajduje się na podwórku? – Co wisi obok bramy? – Jaki jest numer domu Treflików? – Z jakich dwóch cyfr się składa?

 *Wykonywanie makiety wspólnie z rodzicem: dom , podwórko, trawa i ogrodzenie ,2 drzewa, ławka, brama i skrzynka pocztowa. Dzieci mają do wykorzystania oprócz kartonu kolorowy papier, klej, pisaki, nożyczki, kredki i tzw. „nieużytki”. Dziecko z pomocą rodzica lub samodzielnie jeszcze raz czyta tekst z książki „Trefliki w przedszkolu – sześciolatek” cz. 4 pt. „Dom rodziny Treflików” i sprawdza, czy  wszystkie elementy zostały wykonane. Na zakończenie może  przykleić lub napisać numer domu.

 

 Oglądanie filmu: Film RODZINA TREFLIKÓW – sezon 1 – odc. 1 – “Tęcza”https://www.youtube.com/watch?v=tKw2-En1tTw

* Zabawa ruchowa ,,W domu”.

 Dzieci spacerują po pokoju. Na hasło  wykonują odpowiednie ćwiczenia: – „jedziemy windą” – dzieci wykonują przysiady – „otwieramy i zamykamy okna” – dzieci wykonują wymachy rąk od siebie i do siebie – „odkurzamy mieszkanie” – dzieci naśladują ruch przy odkurzaniu .

* „Dopasuj przedmiot do pomieszczenia” – ćwiczenie z książki „Trefliki w przedszkolu – sześciolatek” cz. 4, s. 63.

Cel: utrwalenie nazw i wyglądu przedmiotów, które powinny znajdować się we właściwych pomieszczeniach w domu, nazywanie członków rodziny Treflików; porównywanie wysokości.

 Dzieci nazywają członków rodziny Treflików. Określają kto z nich jest najwyższy, a kto najniższy. Łączą meble i przedmioty z właściwymi pomieszczeniami w domu Treflików. Na zakończenie kolorują samochód.

*„Co to jest?” – układanie zagadek przez dzieci.

Cel: nazywanie przedmiotów oraz określanie ich charakterystycznych cech, kształcenie koncentracji uwagi, spostrzegawczości, procesów uogólniania. analizy, syntezy, porównywania.

Do zabawy można wykorzystać np. obrazki memo, które mamy w domu albo np. obrazki przedmiotów, owoców , warzyw itp. wycięte z kolorowych gazet. Dziecko losuje obrazek i układa zagadkę związaną z treścią obrazka. Rodzic odgaduje: Co to jest? Informacje podane przez twórcę zagadki powinny uwzględnić: – Gdzie to można spotkać? – Z czego jest zrobione? – Jaki ma kolor, smak, zapach? – Do czego służy?

*„Kolorowe obrazki” – zabawa dydaktyczna (memo).

Cel: rozwijanie spostrzegawczości oraz analizy wzrokowej, poprzez właściwe dobranie obrazków. Dzieci dobierają w pary obrazki pasujące do siebie , następnie dokonują podział wyrazów na sylaby; głoski.

KARTY PRACY „Trefliki w przedszkolu – sześciolatek” cz. 4 – STRONY  NA KTÓRYCH DZISIAJ PRACUJEMY:  62 i 63.

 

DZIEŃ 4.  PIĄTEK   (09.04.2021r.)

TEMAT DNIA:  Mój pokój.

* „Porządki Pana Języczka” – zabawa logopedyczna.

Cel: ćwiczenia usprawniające narządy mowy, wypracowanie celowych ruchów języka.

 Pan Języczek, który mieszka w buzi, postanowił posprzątać swój dom: • umył ściany (dzieci przesuwają język po wewnętrznej stronie policzków) • przetarł sufit (dzieci przesuwają język po podniebieniu) • umył okna od zewnątrz (dzieci oblizują górne i dolne zęby od zewnątrz) • a później od wewnątrz (dzieci oblizują górne i dolne zęby od wewnątrz) • po oknach przyszła kolej na drzwi (dzieci oblizują wargi w koło) • gdy szorował drzwi, zobaczył swojego sąsiada, który akurat przechodził obok, więc radośnie mu pomachał (dzieci machają językiem od jednego kącika ust do drugiego) • na zakończenie – wytrzepał dywan (dzieci wysuwają język jak najdalej na brodę) • a gdy skończył sprzątanie, zmęczony poszedł spać (dzieci naśladują odgłos chrapania).

*Słuchanie opowiadania  pt. „Zabawki Hani”.

– Jak szybko minął dzisiejszy dzień. I jaki był miły – pomyślała Hania leżąc wygodnie w swoim łóżku. W przedszkolu bawiłam się z Amelką, a po południu odwiedziła mnie Ala. Urządziłyśmy wspaniałą zabawę. Wszystkie moje zabawki grały rolę dzieci z przedszkola. Nawet miś wziął udział w zabawie… Po krótkich rozmyślaniach na temat mile spędzonego dnia, Hania zasnęła. Przyjaciel sen przyszedł bardzo szybko. Śniło się Hani, że bawią, się na placu zabaw i w ogrodzie. A po powrocie do domu Hania chce pokazać przyjaciółce swojego misia. Ale nigdzie nie może go znaleźć. Nie siedzi na swojej ulubionej półce obok lalki. Hania zaczyna niepokoić się. – Co mogło stać się z moim ukochanym misiem? – denerwuje się Hania. Powinien być na półce. – Może ktoś go zabrał? – pomyślała. Nagle do pokoju weszła mama. – Mamo, czy widziałaś mojego misia? – zapytała Hania. Nie wiem co się z nim stało. – Widziałam go wczoraj w garażu – odpowiedziała mama. Leżał z rzeczami do wyrzucenia. Myślałam, że już go nie potrzebujesz. – Mój miś z rzeczami do wyrzucenia? – rozpłakała się Hania. Nigdy nie wyrzucę mojego ukochanego misia. – A może nie zabrałaś go z ogrodu po skończonej zabawie? – zapytała mama. Hania przypomniała sobie, że rzeczywiście nie zabrała misia z ogrodu. Bardzo się tym zmartwiła. – Mamo i co teraz będzie? Tęsknię za swoim misiem. Tak bardzo go kocham. Nagle Hania usłyszała, że ktoś ją woła i lekko dotyka jej ramienia. Otworzyła oczy i zobaczyła mamę. – Haniu, co się stało? – zapytała mama. Płakałaś przez sen. – Mamo, śniło mi się, że mój miś zginął. Czy naprawdę już go nie mam? – Miś jest w twoim pokoju. Ale wydaje mi się, że nie jest zbyt zadowolony z tego co go spotkało. I wtedy Hania zobaczyła swojego ukochanego misia leżącego na środku pokoju. – Masz rację mamo – powiedziała Hania. Misiowi jest smutno, że go tak zostawiłam. – Myślę Haniu, że inne zabawki też trzeba uporządkować – powiedziała mama. – Zaraz zabieram się za sprzątanie, ale najpierw muszę mocno przytulić mojego misia.

Rozmowa na temat opowiadania: – Jak Hani minął dzień? – Co jej się śniło? – Co się stało z misiem dziewczynki? – Czy miś był zadowolony z tego co go spotkało? – Jak wyglądał Hani pokój, gdzie znajdowały się zabawki? – Co powinna zrobić Hania, aby w jej pokoju był porządek?

 *„Mój pokój” , ,,Pokój Treflinki” – zabawa słowna.

 Cel: kształcenie umiejętności wypowiadania się na temat wyglądu swojego pokoju, zwrócenie uwagi na poprawność wypowiedzi pod względem gramatycznym.

 „Pokój Treflinki” – ćwiczenie z książki „Trefliki w przedszkolu – sześciolatek” cz. 4, s. 64. Dzieci z pomocą lub samodzielnie czytają wyrazy w ramkach i łączą je z właściwymi meblami w pokoju Treflinki. Następnie opowiadają o swoim pokoju i rysują go w ramce na dole strony.

*„Gdzie jest Treflinka?” – zabawa dydaktyczna.

Cel: doskonalenie umiejętności określania położenia przedmiotów w przestrzeni, posługiwanie się określeniami: na, pod, za, nad, przed; wdrażanie do utrzymania ładu i porządku w sali i w domu.

Do zabawy potrzebna będzie sylweta Treflinki wykonana przez dziecko ( może być to również dowolna maskotka). Rodzic posługując się sylwetą Treflinki umieszcza ją w różnych miejscach. Zadaniem dziecka jest określenie, gdzie jest Treflinka? (np. na krześle, na dywanie, na półce obok lalki, pod stołem itp.).

* Muzyka. Temat: Zabawy rytmiczne – rytmizacja i malowanie muzyki.

 Cele ogólne: • rozwijanie myślenia i rytmu, • kształtowanie wyobraźni muzycznej, • umuzykalnienie dzieci.

 Pomoce: Fantazja Impromptu Fryderyka Chopina, Płyta CD Muzyka klasyczna cz. 1, nr 4,farby,  piosenka „Wesołe przedszkole” (sł. i muz. Jolanta Zapała, opracowanie muzyczne Mirosław Krysztopa).

 Przebieg:  Zabawa ilustracyjna do piosenki „Wesołe przedszkole”. Dzieci maszerują rytmicznie do muzyki marszowa wybranej dowolnie przez rodzica, można wykorzystać własne umiejętności gry na instrumencie, na „stop” w muzyce wskakują do swoich domków – obręczy leżących na dywanie.  Malujemy muzykę – dzieci otrzymują duży karton. Słuchają muzyki Fantazja Impromptu Fryderyka Chopina i zamalowują karton wyrażając przy tym swoje odczucia. https://www.youtube.com/watch?v=Gus4dnQuiGk –  Fantazja Impromptu Fryderyka Chopina

*Taniec z woreczkiem” – zabawa ruchowa z przyborem. https://www.youtube.com/watch?v=sRN1LKFaSj0 –  propozycja zabawy muzycznej z woreczkami ( lub małymi maskotkami)

Cel: kształtowanie prawidłowej postawy ciała, inwencji twórczej, rozwijanie koordynacji i ogólnej sprawności ruchowej. Dzieci poruszają się po pokoju przy dźwiękach muzyki relaksacyjnej. Tańczą z woreczkiem gimnastycznym położonym na głowie, na lewym, prawym ramieniu, chodzenie na palcach z ramionami wyciągniętymi w bok, przekładają woreczek z jednej ręki do drugiej itp.

KARTY PRACY „Trefliki w przedszkolu – sześciolatek” cz. 4 – STRONA  NA KTÓREJ  DZISIAJ PRACUJEMY:  64.

 

TEMAT TYGODNIA : WIELKANOC

(29.03.- 02.04.2021r.)

 

DZIEŃ 1 ( 29.03.2021r. PONIEDZIAŁEK )

TEMAT DNIA: Mamy różne wagi. Wprowadzenie litery „W, w” drukowanej i pisanej na podstawie wyrazu „waga”.

  1. Coś na rozruszanie: Pierwsze oznaki wiosny – zabawa w ruchu, ćwiczenia dla dzieci:

https://www.youtube.com/watch?v=iH2zc5tkHPo

  1. Mamy różne wagi” – wypowiedzi dzieci na podstawie ilustracji wag („Trefliki w przedszkolu – sześciolatek” cz. 4, s. 50). Cel: zapoznanie z różnymi rodzajami wag ich wyglądem i przeznaczeniem, utrwalenie cyfr od 1 do 9, zwrócenie uwagi na prawidłowe trzymanie kredki podczas pisania cyfr po śladzie.

Dzieci poznają różne wagi i ich przeznaczenie. Następnie liczą i nazywają wagi widoczne na ilustracji w książce. Piszą cyfry po śladzie. Kolorują rysunki według wzoru. Na zakończenie dzielą nazwy poszczególnych wag na sylaby.

  1. Słuchanie wiersza pt. „Literka W”

„Literka W”                                                                                                                                                                      

Waga waży, woda płynie,                                                                                                                                            

walec jedzie, winda sunie.                                                                                                                                         

Wieża stoi, wicher wieje, ja wesoło się śmieje.

Rozmowa na temat wiersza:                                                                                                                                       

– Co waży? – Co płynie? – Co jedzie?

– Co sunie? – Co stoi? – Co wieje?

– Co wspólnego mają te wszystkie słowa?     (rozpoczynają się głoska „w”)

Wyszukiwanie w otoczeniu nazw przedmiotów, osób, roślin, w których występuje głoska „w”.

  1. Nauka Alfabetu – UBU i „Leśne Ludki” Poznają literkę W

  • Analiza i synteza słuchowa słowa -wyrazu podstawowego „waga”:
  • wypowiadanie całego słowa – wyrazu,
  • wybrzmiewanie kolejnych sylab połączone z klaskaniem – liczenie sylab,
  • podział słowa na głoski połączone z klaskaniem – liczenie głosek,
  • określenie położenia głoski „w” w słowie-wyrazie „waga”,
  • podawanie przykładowych słów z głoską „w” w nagłosie,
  • wyszukiwanie głoski „w” w swoim imieniu i nazwisku.
  • Analiza i synteza wzrokowa słowa – wyrazu podstawowego „waga”
  • podział słowa – wyrazu „waga” na sylaby ( wa – ga ),
  • podział słowa – wyrazu „waga” na głoski ( w – a – g – a ),
  • podział słowa – wyrazu „waga” na spółgłoski i samogłoski ( spółgłoski kolorujemy na niebiesko: w, g; samogłoski na czerwono – a),
  • wskazanie miejsca nowej litery (na początku wyrazu).
  1. Ćwiczenia w czytaniu i pisaniu
  • Praca z książką „Trefliki w przedszkolu – sześciolatek” cz. 4, s. 46:
  • wyszukiwanie na ilustracji elementów, których nazwy rozpoczynają się głoską „w” i otoczenie ich niebieską pętlą,
  • podkreślenie niebieskim kolorem nowo poznanej litery drukowanej w wyrazach
  • ALFABET POLSKI – Jak napisać literę W: https://www.youtube.com/watch?v=Ay4fif—AA
  • ćwiczenia w pisaniu bezśladowym w powietrzu, na tacy z kaszą;
  • układanie liter np. z kasztanów, papierowych kółek, guzików itp.
  • „Piszemy z Treflinką” – ćwiczenie z książki „Trefliki w przedszkolu – sześciolatek” cz. 4, str. 47.

 Dzieci piszą literę „W, w” palcem po śladzie. Następnie to samo wykonują za pomocą kredki zwracając uwagę na prawidłowy kierunek kreślenia. Kolorują rysunki w nazwach których występuje głoska „w”. Na zakończenie piszą litery w liniaturze po śladzie i samodzielnie. Piszą sylaby po śladach.

  1. Ćwiczenia ruchowe

Dzieci biorą piłkę tenisową,( równie dobrze może być inna mała piłka lub klocek, ulubiony mały pluszak ) ustawiają się i przechodzą do ćwiczeń, każde ćwiczenie powtarzamy 10 razy:

1) Przekładamy piłkę z ręki do ręki, z przodu i z tyłu.

2) Przekładamy piłkę z ręki do ręki (nisko za plecami i wysoko nad głową).

3) Z postawy zasadniczej unosimy raz prawą, raz lewą nogę i za każdym razem przekładamy piłkę pod kolanem.

4) W siadzie podpartym o nogach ugiętych piłka leży między stopami. Dzieci chwytają piłkę delikatnie obiema stopami unoszą ją w górę, następnie odkładają na podłogę.5) Ćwiczenie jak wyżej tylko po uniesieniu nóg w górę piłkę puszczamy.

6) W siadzie podpartym o nogach ugiętych między kostkami piłka. Ruch: prostujemy i uginamy nogi w kolanach.

7) W siadzie rozkrocznym w prawej dłoni piłka. Ruch: 1 – wykonujemy skłon tułowia do prawej nogi i staramy się za stopą prawej nogi przekazać piłkę z prawej ręki do lewej, nogi są wyprostowane podczas ćwiczenia. 2 – wyprost tułowia. 3 – wykonujemy skłon tułowia do lewej nogi i staramy się za stopą lewej nogi przekazać piłkę z lewej ręki do prawej, nogi są wyprostowane podczas ćwiczenia. 4 – wyprost tułowia. Ćwiczenie powtarzamy kilkakrotnie.

8) Postawa rozkroczna, piłka między kolanami, wykonujemy niskie podskoki, staramy się wykonać ćwiczenie bez upadku piłki.

9) Dzieci oddają piłki i pobierają pasek kolorowej krepy, apaszkę

Dzieci dobierają się w pary z rodzicem. Siadają naprzeciwko siebie i kawałkiem krepiny ( apaszki ) dotykają twarzy osoby współćwiczącej: nosa, czoła, policzków, uszu itd.

 

DZIEŃ 2 ( 30.03.2021r. WTOREK )

TEMAT DNIA: PRZYGOTOWANIA DO ŚWIĄT

Na rozgrzewkę proponuję Dzieciom i Rodzicom wspólny taniec do piosenki: „Dwóm tańczyć się zachciało”.  https://www.youtube.com/watch?v=T8T3aIBWTU8

  1. „Koszyk wielkanocny” – ćwiczenia w czytaniu „Trefliki w przedszkolu – sześciolatek” cz. 4, s. 56. Cel: ćwiczenia w czytaniu, wyodrębnianie produktów, które powinny znajdować się w koszyku wielkanocnym, utrwalenie liczebników porządkowych w zakresie 9. Dzieci czytają samodzielnie, bądź słuchają słów czytanych przez rodzica i podkreślają niebieskim kolorem te wyrazy, które pasują do ilustracji koszyka wielkanocnego. Następnie liczą baranki w każdym szeregu, otaczają pętlą pierwszego i szukają takiego samego w szeregu.
  2. „Drożdże i balon” – wykonanie doświadczenia. Cel: doskonalenie umiejętności wykonywania prostych doświadczeń, prowadzenia obserwacji oraz wyciągania z nich wniosków.
  • Doświadczenie nr 1 Potrzebna nam będzie: plastikowa butelka, ciepła woda, 3 łyżeczki drożdży, 2 łyżeczki cukru, balon. Przebieg: Drożdże i cukier wsypujemy do butelki i pomału dolewamy do nich ciepłą wodę. Na szyjkę butelki zakładamy balon i czekamy godzinę. Obserwujemy co się stanie z balonem?

Informacje dla rodzica: Drożdże należą do grupy grzybów, więc jak inne żywe organizmy potrzebują odpowiednich warunków. Żywią się cukrem, a do wzrostu potrzebują również ciepła. Komórki drożdży dzielą się, w efekcie czego powstają nowe komórki, które w tym przypadku stopniowo wypełniają zawartość butelki. Drożdże rosnąc i rozmnażając się wytwarzają dwutlenek węgla, który pompuje balon.

  • Doświadczenie nr 2 Do miseczki włóżcie odrobinę drożdży, dodajcie pół łyżeczki cukru oraz pół kubka ciepłego mleka, następnie postawcie to w ciepłe miejsce- zaobserwujcie co stanie się z drożdżami.
  1. „Treflinka opowiada o świętach w domu Treflików” tekst Jolanta Zapała.

Chmurki płyną gdzieś po niebie, ciepłe słonko wita Ciebie.

Trawa wkoło się zieleni, tęcza kolorami mieni.

A rodzinka Treflikowa już od rana jest gotowa.

Najpierw palmę zrobić trzeba, będzie wielka aż do nieba.

Palma zdobić będzie święta, kto z Was święta te pamięta ?

Święta, Święta Wielkanocne dla nas bardzo są radosne.

W wiosny i zieleni mocy, to są święta Wielkiej Nocy.

A gdy palmę poświęcimy na stole ją postawimy.

Rodzinka Treflikowa już od rana jest gotowa.

Trzeba jajka ugotować, by je potem pomalować.

Takie jajka to pisanki, zwać się mogą też kraszanki.

Ozdabiane, malowane, znasz Wielkanoc bez pisanek?

Mama piecze nam barana, ja go będę zdobić sama.

O już babka Treflikowa prawie całkiem jest gotowa.

Treflik idzie razem z Tatą szukać bazi, małych kwiatów.

By w koszyku wielkanocnym nie zabrakło kwiatów mocy.

Zanim koszyk przystroimy, co do niego tu włożymy?

Jest baranek, ale heca, wyjęłam go prosto z pieca.

Cukrem pudrem posypałam, chorągiewkę też mu dałam.

I kiełbaskę włożyć trzeba, szynkę, sól, kawałek chleba.

Trochę chrzanu i pisanki, czy to wszystko koleżanki?

Kurczak, zając z czekolady dla Treflikowej brygady.

Dodam bazi Treflikowych, kwiatki i koszyk gotowy.

Przystrojony koszyk mały pachnie Wielkanocą cały.

Po świeceniu każdy brzuszek pozna kto to łakomczuszek.

Wie Treflinka i wie Ewa, w śmingus wszystkich się oblewa .

Nikt się nie obraża w święta, każda buzia uśmiechnięta.

Chociaż mokre są ubrania, ta tradycja jest lubiana.

Śmigus dyngus jest zabawa i narzekać nie wypada.

A zajączek uśmiechnięty, kica roznosząc prezenty.

Znaleźć prezent wielka sztuka, Treflik wraz z Treflinka szuka.

Pośród trawy są ukryte, och .. prezenty znakomite.

Z Treflikami policz też, ile tych prezentów jest.

Ile pisankowych jajek będzie dzisiaj na śniadanie?

Teraz sprawdź i policz sam, czego więcej tutaj mam.

Czy prezentów….. czy pisanek i zadanie wykonane!

Rozmowa na temat treści :

 – Jakie tradycje są związane ze Świętami Wielkanocnymi?

– Dlaczego obchodzimy Święta Wielkanocne i dlaczego się tak nazywają?

– Co wkładamy do koszyka?

– Ile było pisanek, a ile prezentów?

 – Jakie cyfry dołożymy do pisanek i prezentów?

  1. „Pieczemy babkę wielkanocną”
  • Ćwiczenie z książki „Trefliki w przedszkolu – sześciolatek” cz. 4, s. 52. Dzieci nazywają kolejne etapy pieczenia babki wielkanocnej. Rysują kredką po przerywanych liniach, dodają elementy dekoracji i kolorują babkę wielkanocną według własnego pomysłu.
  • „Babka wielkanocna ” – wykonanie ciasta

Pomoce: ilustracja w książce „Trefliki w przedszkolu – sześciolatek” cz. 4, waga, drożdże, cukier, jajka, miska, mąka, olej, rodzynki, mleko, forma do wypieku babki.

  • Obserwacja i wyciąganie wniosków z doświadczenia nr 2 wykonanego wcześniej. (Dzieci włożyły do miseczki odrobinę drożdży, dodały pół łyżeczki cukru oraz pół kubka ciepłego mleka, następnie postawiły to w ciepłe miejsce, aby obserwować co stanie się z drożdżami.)

– Powiedzcie, co stało się z drożdżami w miseczce?

 – Posłuchajcie wiersza i powiedzcie, co jest jeszcze potrzebne oprócz drożdży, aby upiec babkę wielkanocną?

„Ciasto drożdżowe” (brak informacji o autorze).

Siedzą drożdże nadąsane bo w lodówce zapomniane.

A tam ciemno lodowato, czas się rozgrzać – idzie lato.

Razem z mlekiem się sprężyły i na zewnątrz wyskoczyły.

Wprost do misy która stała, obok z mąką i ziewała.

Cztery jajka krzyczą z półki „halo – weźcie nas do spółki”.

Podskoczyły na dno wbiły, a skorupki zostawiły.

Cukier co ma uśmiech słodki, myśli – pewnie będą plotki.

Wskoczył w misce się rozpycha „zróbcie miejsce mi do licha!”.

Zerknął wiatr – będzie zabawa, staje obok wzrokiem bada.

Dmuchnął i rozkręcił wszystkich, wskoczył olej słysząc piski.

Słońce mocno zaświeciło, ciepło, miło się zrobiło.

Rosną drożdże wraz z kumplami i witają stół palcami.

Aż piekarnik się otworzył, formę na półce położył.

Moi mili – krzyczy – wchodźcie i na blasze się rozgośćcie.

Już się wszyscy wgramolili, jeszcze my! – słyszą po chwili.

To rodzynki ze słoika, pchają się do piekarnika.

Zatrzasnęli w końcu drzwiczki, upał rozpalił policzki.

Pięknie się zarumienili, w smaczne ciasto zamienili.

Zrobić ciasto – prosta sprawa, a do tego jest zabawa.

Moja babcia tak mówiła, jak na drożdżach rośniesz miła.

Dzieci wymieniają wszystkie składniki niezbędne do wykonania babki. Rodzic układa je na stoliku.

  • Wspólne wykonanie babki wielkanocnej.

Rodzic  przygotowuje wszystkie produkty niezbędne do wykonania ciasta, które zostały wymienione w wierszu, wykorzystując jednocześnie drożdże w miseczce. Dzieci wsypują poszczególne składniki, a rodzic wyrabia ciasto. Następnie przekłada je do formy i pozostawia ciasto do wyrośnięcia. Kiedy dzieci zaobserwują, iż ciasto podrosło, rodzic wkłada je do piekarnika i piecze. 

  • Możemy wykorzystać również poniższy przepis:

Wielkanocna BABKA TREFLIKOWA Składniki:

  • 4 jajka• 1 szklanki cukru • 1.5 szklanki mąki pszennej • 250 g mrożonego szpinaku • 0,5 szklanki oleju • 2 opakowania cukru waniliowego • 1,5 łyżeczki proszku do pieczenia

Sposób wykonania: Szpinak rozmrozić. Do rozmrożonego i odciśniętego z nadmiaru wody szpinaku, dodajemy 0,5 szklanki oleju i miksujemy. Białka ubijamy ze szczyptą soli na sztywną pianę. Dodajemy stopniowo cukier i cukier waniliowy, cały czas miksujemy. Następnie dodajemy po 1 żółtku. Do dobrze ubitych jajek, wsypujemy powoli mąkę wymieszaną z proszkiem do pieczenia i delikatnie mieszamy. Ciasto wylewamy do blaszki keksówki posmarowanej tłuszczem i obsypanej bułką tartą. Pieczemy 50-60 minut w temp. 180˚.

  1. „Kurki trzy” – zabawa muzyczno – ruchowa

https://www.youtube.com/watch?v=viXsuCe7z1k

Dzieci to kurki. Wszystkie chodzą po sali. Na melodię piosenki „Kurki trzy” – chodzą i śpiewają piosenkę. Kiedy melodia przestaje grać dzieci chodzą naśladują kurkę jedzącą ziarna.

  1. „Dopasuj zdanie do zdjęcia” – ćwiczenia w czytaniu („Trefliki w przedszkolu – sześciolatek” cz. 4, s. 58). Cel: utrwalenie znajomości poznanych liter oraz przedmiotów związanych ze świętami wielkanocnymi, kształcenie umiejętności czytania ze zrozumieniem. Na zdjęciach znajdują się przedmioty związane ze świętami wielkanocnymi, a obok nich są litery. Dzieci maja za zadanie odczytanie liter i napisanie ich po śladzie. Następnie dzieci czytają zdania w ramkach i wyszukują zdjęcia, które pasują do ich treści. W puste linie wpisują odpowiednie litery.

 

DZIEŃ 3 ( 31.03.2021r. ŚRODA )

TEMAT DNIA: PISANKI, KRASZANKI, JAJKA MALOWANE

  1. „Połącz napis z obrazkiem” – ćwiczenia w czytaniu („Trefliki w przedszkolu – sześciolatek” cz. 4, s. 53). Cel: ćwiczenie słuchu fonematycznego, kształcenie umiejętności czytania ze zrozumieniem. Dzieci dzielą nazwy obrazków na sylaby, a następnie na głoski. Zamalowują odpowiednią liczbę kółek i okienek. Następnie czytają napisy w ramkach i łączą je z właściwymi obrazkami.
  2. „Zajączek” – zabawa taneczna dla dzieci: https://www.youtube.com/watch?v=izQ5IAmTaFA
  3. „Zajączek” – składanka z papieru: https://www.youtube.com/watch?v=3cJM0JS1mjM
  4. Są takie Święta Wielkanocne dla dzieci ♫ – nauka piosenki

https://www.youtube.com/watch?v=No6K_yt4dCI

  1. „Wielkie ważenie”– zabawa matematyczna. Ważenie przedmiotów za pomocą wagi szalkowej.

 

  • Poznanie zasad ważenia za pomocą wagi szalkowej:
  • sprawdzamy czy szalki (tacki) po obu stronach wagi są puste,
  • do jednej szalki wkładamy to co chcemy zważyć,
  • do drugiej szalki wkładamy klocki (odważniki),
  • dążymy do tego, aby “dzióbki” wagi się stykały (wtedy będzie taki sam ciężar),
  • ustalamy, ile klocków waży nasz przedmiot.
  • „Potrafię już ważyć” – zabawa w eksperymentowanie. Rodzic wyjaśnia, że kiedyś do ważenia używano wagi szalkowej. Teraz używa się wag elektronicznych, które same potrafią obliczyć, ile trzeba zapłacić za towar. Ważenie jest prostsze, wygodniejsze i szybsze, niż kiedyś.

Do naszej zabawy w eksperymentowanie będzie potrzebna waga szalkowa, w przypadku braku zapraszam do jej wykonania według podanej instrukcji: https://www.youtube.com/watch?v=iRxZxr2_NOs

Dzieci określają zachowanie szalek i wskazują, który rzecz jest lżejsza, a która cięższa. Dzieci przeprowadzają szereg pomiarów z wykorzystaniem zabawek, monet, zakrętek do butelek, itp.

  1. „Ważymy mąkę” – ćwiczenie z książki „Trefliki w przedszkolu – sześciolatek” cz. 4, s. 51.
  2. Zabawa ruchowa przy muzyce „Na huśtawce”. Dzieci i rodzice tańczą swobodnie do dowolnej muzyki. Na przerwę zatrzymują się, stają twarzami do siebie i podają sobie ręce. Następnie naśladują huśtanie się na huśtawce (dziecko stoi rodzic przykuca i odwrotnie).
  3. „Malujemy jajka” – ćwiczenie z książki „Trefliki w przedszkolu –sześciolatek” cz. 4, s. 54 i 55. Cel: zapoznanie z różnymi sposobami ozdabiania jajek na Wielkanoc, kształcenie inwencji twórczej. Dzieci nazywają różne sposoby ozdabiania jajek na Wielkanoc. Mówią, jakie czynności należy wykonać, aby zabarwić jajka w cebulniku. Określają, który sposób ozdabiania jajek podoba się im najbardziej i dlaczego? Na zakończenie kolorują pisanki według własnego pomysłu.

Wiadomości dla rodziców: Pisanki – na skorupce gorącym, roztopionym woskiem rysuje się różne wzory, a następnie zanurza jajka w barwniku. Jako narzędzi (do pisania) używa się między innymi szpilek, igieł, słomek i drewienek lub nanosi proste elementy graficzne rozgrzanym końcem świecy. Pisanki są znane w regionie Białegostoku. Kraszanki – (zwane też malowankami) – jajka gotuje się w wywarze barwnym, dawniej uzyskiwanym wyłącznie ze składników naturalnych: brązowy: łupiny cebuli, czarny: łupiny orzecha włoskiego, żółty: kora młodej jabłoni lub kwiat nagietka, fioletowy: płatki kwiatu ciemnej malwy, zielony: pędy młodego żyta lub listki barwinka, różowy: sok z buraka. Drapanki – powstają przez drapanie ostrym narzędziem ubarwionej powłoki jajka. Oklejanki – (naklejanki) ozdabia się je skrawkami kolorowego, błyszczącego papieru, tkaniny, również nicią lub włóczką wełnianą. Nalepianki – są bardzo znane w okolicach Łowicza i Krakowa. Powstają poprzez ozdabianie skorupki jajka różnobarwnymi wycinankami z papieru.

DZIEŃ 4 ( 1.04.2021r. CZWARTEK )

TEMAT DNIA: ZAKŁADAMY HODOWLĘ OWSA

 

  1. „Jakie to zboże?” – rozpoznawanie i nazywanie zbóż na podstawie okazów i ilustracji („Trefliki w przedszkolu – sześciolatek” cz. 4, s. 49). Cel: zapoznanie dzieci z różnymi rodzajami pieczywa oraz rodzajami zbóż z jakich je wykonano.
  2. „Zasiali górale owies” – zakładanie hodowli owsa.
  • Wysłuchanie piosenki „Zasiali górale” https://www.youtube.com/watch?v=NMpNxohmvOk

Zasiali górale owies, owies.

Od końca do końca, tak jest, tak jest!

Zasiali górale żytko, żytko.

Od końca do końca wszystko, wszystko!

A mom ci ja mendelicek, w domu dwa, w domu dwa!

U sąsiada śwarnych dziewuch gromada, gromada.

A mom ci ja trzy mendele, w domu dwa, w domu dwa!

Żadna mi się nie podoba, tylko ta, tylko ta!

Zasiali górale owies, owies.

Od końca do końca, tak jest, tak jest!

Pożęli górale żytko, żytko.

Od końca do końca wszystko, wszystko.

A na polu góraleczek gromada, gromada.

Czemużeś się wydawała, kiejś młoda, kiejś młoda?

Czemużeś się wydawała, kiejś mała, kiejś mała?

Będzie z ciebie gospodyni niedbała, niedbała!

Rozmowa na temat piosenki:

– Co zasiali górale? /żyto, owies/

– Jakie jeszcze zboża siejemy w Polsce?

    • „Jakie to zboże?” – karta pracy – rozpoznawanie i nazywanie zbóż na podstawie okazów w karcie pracy Porównywanie wyglądu.

 KARTA PRACY – JAKIE TO ZBOŻE

 

  • „Skąd mamy zboże? – wypowiedzi dzieci na podstawie ilustracji w książce „Trefliki w przedszkolu – sześciolatek” 4, s. 48.
  • „Co jest potrzebne roślinom do życia?” – odpowiedź na pytanie.

– Podłoże (ziemia) – Słońce – Woda

  • „Zakładamy hodowlę owsa” – wyjaśnienie sposobu wykonania zadania. Rodzic zaprasza dzieci do stolika, gdzie przygotowane zostały: doniczki, nasiona, ziemia. Prezentuje dzieciom wysiew owsa. Następnie prosi dzieci, aby samodzielnie założyły hodowlę owsa. Podkreśla również, że owies stawiany na stole wielkanocnym należy do tradycji i jest jednym z symboli. Każde ziarenko, wsadzone do ziemi otrzymuje nowe życie.

Praca dzieci – sianie owsa w kubeczkach po jogurtach. 1) Sypanie ziemi w doniczkę lub kubeczek po jogurcie. 2) Rozłożenie nasion owsa. 3) Przysypanie ziemią. 4) Ustawienie w miejscu słonecznym. 5) Podlanie

  1. Gimnastyka smyka: https://www.youtube.com/watch?v=351fw50UOn8
  2. „Kogutek Szałaputek i kurka Złotopiórka” – rysowanie kredkami („Trefliki w przedszkolu – sześciolatek” cz. 4, s. 48). Cel: zwrócenie uwagi na płynność ruchów ręki oraz prawidłowe trzymanie kredki, przygotowanie sylwet do odgrywania scenek dramowych. Dzieci kolorują w książce Kurkę Złotopiórkę i Kogutka Szałaputka. Następnie rysują Kurkę Złotopiórkę na kartce, aby wykonać sylwetę do przedstawiania scenek. Sylweta Kogutka była wykonana wcześniej do bajki o Gęsim Jaju.

Dzisiaj obchodzimy PRIMA APRILIS. Jest to dzień zabawnych żartów, humoru, „nabierania się” nawzajem – przypomnijmy dzieciom, by były to żarty inteligentne, ale nie złośliwe, które mogą sprawić komuś przykrość. Zachęcamy też do lektury rozdziału Szczęście, optymizm, humor z książki             Z dzieckiem w świat wartości Ireny Koźmińskiej i Elżbiety Olszewskiej.

                                           DLA RODZICÓW

                                      Z dzieckiem w świat wartości

autor: Irena Koźmińska, Elżbieta Olszewska

Dajmy każdemu dziecku kompas moralny na całe życie! Psycholodzy często porównują dziecko w procesie wychowania do walizki – możemy z niej wyjąć to, co uprzednio do niej włożymy. Powinniśmy je zatem nauczyć, najlepiej poprzez własne postępowanie, co oznaczają pojęcia: odpowiedzialność, prawdomówność, odwaga, przeciwstawianie się złu. Dziecko dzięki takiemu systemowi wychowania ma szansę, by dokonywać w przyszłości trafnych życiowych wyborów i przekonać się, że przestrzeganie moralnych drogowskazów prowadzi je do sukcesu. Szczególnie ważne jest to właśnie teraz – w dobie silnego oddziaływania mediów, wywierania presji przez grupy towarzyskie, w które dziecko na pewno trafi. Dla rodziców z lektury tej książki płynie inna lekcja, oczywista tylko z pozoru – wychowanie nie jest łatwe. Ta książka oprócz wiedzy psychologicznej zawiera praktyczne ćwiczenia i podpowiedzi, jak postępować, by dziecko – już na etapie bycia przedszkolakiem, aż po nastolatka, miało szansę na mądre i odpowiedzialne kierowanie swoim życiem.

Zapraszam dzieci do obejrzenia bajki „Lakiernia Toma – Prima Aprilis: żart na Garym – Miasto Samochodów” https://www.youtube.com/watch?v=XsmSI9uyel4

 

DZIEŃ 5 ( 2.04.2021r. )

TEMAT DNIA: NA ŚWIĄTECZNYM STOLE

 

1.„Pisanka” – ćwiczenia graficzne („Trefliki w przedszkolu – sześciolatek” cz. 4, s. 59). Cel: doskonalenie umiejętności pisania znaków literopodobnych, zwrócenie uwagi na prawidłowe trzymanie kredki. Dzieci piszą ołówkiem po znakach rozpoczynając od kropek, a następnie kreślą je samodzielnie. Kończą kreślić szlaczki na pisance i kolorować pola. Kolorują rysunek według wzoru.

  1. Masażyk relaksacyjny „Sen kurki”. Cel: zmniejszanie nadwrażliwości dotykowej ciała, redukowanie napięcia mięśniowego, doskonalenie zmysłu dotyku i słuchu.

Stara kurka mocno śpi o jajeczkach sobie śni.

Śniła jej się pisaneczka cała w kolorowych kropeczkach. (uderzenia paluszkami – kropki)

Była też w paseczki (rysujemy paseczki)

i w wesołe gwiazdeczki. (rysujemy gwiazdki i uśmiech)

Na jednej malutkie ślimaczki, (rysujemy ślimaczki)

na drugiej, żółciutkie kurczaczki. (rysujemy kurczaczki – kółko, kółko, nóżki, dzióbek)

Nagle słychać krzyk w kurniku. Kogut pieje „ku-ku-ry-ku!”. (ostukujemy paluszkami plecy)

Stara kurka się zbudziła, raźno z grzędy zeskoczyła. (obie dłonie kładziemy na plecach i naprzemiennie oklepujemy)

  1. Zabawa typu „Czarodziejski woreczek”. Rodzic gromadzi w worku ( pod kocem ) przedmioty, które kojarzą się z Wielkanocą (koszyczek, jajka, baranek, zajączek). Dziecko wybiera w worku jeden przedmiot, rozpoznaje go po dotyku, a następnie wyjmuje z worka sprawdzając jednocześnie czy prawidłowo wykonało zadanie. Przedmioty wyjęte z worka dzieci ustawiają na stoliku.

Rodzic zadaje dziecku pytanie: – Z czym kojarzą Ci się  te przedmioty?

  1. Słuchanie wiersza Doroty Kossakowskiej pt. „Wielkanoc”.

Na stole wielkanocnym jest bardzo kolorowo.

Kolorowo i smacznie i oczywiście zdrowo.

Mama upiekła mazurki, ciocia babkę zrobiła,

a Hania ze swą siostrą baranka postawiła.

Baranek z cukru stoi pośród owsa młodego,

na stole się znalazło coś jeszcze bardzo pięknego.

Pisanki kolorowe zrobione przez rodzinę:

mama, tata i babcia robili je przez godzinę.

Ala i siostra Hania też dzielnie pomagały,

przygotowane pisanki w koszyczku układały.

Siedzi na nich kurczaczek, wygląda jak żółta kulka,

jak promień słońca ciepłego, który się zakradł z podwórka.

Za chwilę mama przyniesie żurek z kiełbasą,

sałatki oraz roladę z szynki – ulubioną potrawę Beatki.

Wszyscy podzielą się święconką i złożą sobie życzenia.

Tradycja wielkanocna od wielu lat się nie zmienia.

Rozmowa na temat wiersza:

– Jak wygląda wielkanocny stół?

 – Jakie potrawy się na nim znajdują?

– Co wykonała cała rodzina i włożyła do koszyczka?

 – Jaka jest tradycja wielkanocna?

– Czego życzylibyście sobie i innym przy wielkanocnym stole?

Próby redagowania życzeń przez dzieci.

  1. „Na wielkanocnym stole” – ćwiczenie z książki „Trefliki w przedszkolu – sześciolatek” cz. 4, s. 57. Dzieci czytają napisy w ramkach i kolorują te pola, w których znajdują się nazwy potraw i przedmiotów stojących na wielkanocnym stole.
  2. Zabawy logorytmiczne.
  • „Pszczoły i wiatr” – zabawa dźwiękonaśladowcza. Dzieci naśladując pszczoły (machając rękami zwiniętymi w postać skrzydełek) i rytmicznie mówią: Pszczoły bzyczą bzu…bzu…bzu…, a wiatr szumi szu…szu…szu… . (dzieci stoją poruszając się i naśladując wiejący wiatr).
  • „Słuchaj i zagraj” – zabawa słuchowa. Podczas muzyki dzieci idą rytmicznie. Na „stop” w muzyce zatrzymują się i dziecko odtwarza rytm zadany przez rodzica poprzez wyklaskiwanie.
  • Zabawa ilustracyjna do piosenki „Zajączek” https://www.youtube.com/watch?v=izQ5IAmTaFA”. Utrwalenie słów piosenki poprzez przypomnienie i powtarzanie
  1. „Oklejanka” – wykonanie według własnej inwencji twórczej. Cel: ćwiczenie mięśni paliczkowych, kształcenie umiejętności łączenia klejem sznurka i papieru, wdrażanie do estetycznego wykonania pracy.

Wyjaśnienie sposobu wykonania pracy:

– oklejanie jajka sznureczkami z bibuły,

– przyklejanie kuleczek z bibuły, tworząc różne wzory.

Włożenie wykonanej oklejanki  do przygotowanych koszyczków lub wykonania z niej dekoracji stołu.

 

  1.  
    •  
      •  
      •  
Galeria
Galeria
Archiwa
BIP przedszkola